Rehabilitację onkologiczną prowadzi się u osób po operacji, radioterapii, chemioterapii i innym leczeniu systemowym. Fizjoterapia onkologiczna, planowana na podstawie badania funkcjonalnego, obejmuje pracę nad obrzękiem, ruchomością i blizną. U części osób z Kielc wsparcie zaczyna się jeszcze przed zabiegiem, ponieważ prehabilitacja onkologiczna przygotowuje ciało do leczenia i ułatwia dalszy powrót do aktywności.

Kiedy rozważa się rehabilitację onkologiczną?

Rozpoczęcie terapii rozważa się wtedy, gdy lekarz prowadzący dopuszcza ruch i pracę z tkankami. Po mastektomii, rekonstrukcji piersi lub innych zabiegach terapię można rozpocząć już w pierwszych dniach po operacji, jeśli gojenie przebiega prawidłowo. Wsparcie bywa potrzebne także w trakcie radioterapii albo po jej zakończeniu, gdy ciało reaguje ograniczeniem ruchu lub obrzękiem.

Wskazaniami do terapii są najczęściej:

• obrzęk kończyny, piersi, twarzy lub okolicy operowanej
• ograniczenie unoszenia barku, rotacji tułowia albo ruchu w biodrze
• ciągnięcie blizny, zrosty i nadwrażliwość tkanek
• uczucie ciężkości, mrowienie lub drętwienie po leczeniu
• spadek tolerancji wysiłku i trudności w powrocie do codziennych czynności
• dolegliwości dna miednicy po leczeniu ginekologiczno-onkologicznym

Takie objawy mogą zostać uwzględnione w planie terapii prowadzonym w Kielcach, dobranym do etapu leczenia.

Jak dobieramy plan fizjoterapii onkologicznej?

Fizjoterapia onkologiczna nie opiera się na gotowym schemacie. Podczas konsultacji oceniamy zakres ruchu, stan blizny, napięcie tkanek, tor oddychania, siłę mięśniową oraz ryzyko lub obecność obrzęku limfatycznego. Na tej podstawie ustalamy postępowanie odpowiednie do etapu leczenia, a nie tylko do nazwy zabiegu.

Program może łączyć:

• manualny drenaż limfatyczny i bandażowanie uciskowe, stosowane przy obrzęku i uczuciu ciężkości
• terapię blizn i tkanek miękkich, ukierunkowaną na elastyczność i zakres ruchu
• terapię manualną i mięśniowo-powięziową, obejmującą bark, klatkę piersiową, kręgosłup lub miednicę
• rehabilitację ogólnoustrojową pacjentów onkologicznych, czyli ćwiczenia funkcjonalne dobrane do wydolności

Podczas konsultacji w Kielcach można omówić, które elementy planu uwzględnia się po leczeniu.

Dlaczego ten proces ułatwia codzienne funkcjonowanie?

Rehabilitacja onkologiczna może dotyczyć konkretnych czynności, a nie tylko chwilowej ulgi. Celem jest sprawniejsze ubieranie się, spokojniejszy sen oraz łatwiejszy powrót do spacerów, pracy i aktywności domowych. Ocena postępów dotyczy tego, jak ciało radzi sobie w codziennych sytuacjach i podczas niewielkiego wysiłku.

W praktyce uwzględniamy:

• obwód obrzękniętej okolicy oraz funkcjonowanie w ciągu dnia
• zakres ruchu ramienia, szyi lub tułowia, związany z ubieraniem się i sięganiem
• elastyczność blizny oraz uczucie ciągnięcia przy ruchu
• tolerancję wysiłku i powrót do samodzielności

Taki plan powstaje wtedy, gdy łączymy pracę z układem limfatycznym, blizną, oddechem i ruchem.

Bezpieczeństwo terapii po leczeniu nowotworu

Rehabilitacja onkologiczna powinna uwzględniać rodzaj zabiegu, etap gojenia, aktualne leczenie oraz zalecenia lekarza. Intensywność pracy dopasowujemy do zmęczenia, nadwrażliwości tkanek i stanu układu limfatycznego, dlatego plan może zmieniać się wraz z postępem zdrowienia. Świeżo gojące się tkanki nie są poddawane zbyt intensywnej terapii, a jej zakres zwiększamy dopiero wtedy, gdy organizm toleruje obciążenie.

Plan terapii po operacji lub w trakcie zdrowienia ustala się podczas konsultacji w Kielcach.

Zakres rehabilitacji onkologicznej

• Rehabilitację onkologiczną prowadzi się po operacji, radioterapii, chemioterapii i innym leczeniu systemowym, a w części przypadków zaczyna się ona już przed zabiegiem jako prehabilitacja. Fizjoterapia onkologiczna obejmuje pracę z obrzękiem, zakresem ruchu, blizną i powrotem do codziennych czynności, takich jak ubieranie się, sen, spacer czy praca. Plan terapii powstaje po badaniu funkcjonalnym i może łączyć drenaż limfatyczny, terapię blizn, pracę manualną oraz ćwiczenia dopasowane do wydolności pacjenta. Rehabilitacja po leczeniu nowotworu uwzględnia etap gojenia, aktualne objawy i zalecenia lekarza, dlatego zakres terapii zwiększa się stopniowo wraz z tolerancją organizmu.